سرآغاز اول ماه مه

مبارزات مردم در اصفهان

در خدمت جنبش کارگری

ارتباط با ما
coiran21@gmail.com
در صورت توافق با این خط مشی، در انتشار آن بکوشید و با سازماندهی هسته‌های مخفی کارگری، به ما بپیوندید

موسیقی انقلاب

بلاچاو
سرود انترناسیونال
 

اعتراضات اصفهان، موجی از امواج ضد سرمایه‌داری

مسئولین و دست اندرکاران رژیم جنایت کار ایران اقرار می‌کنند که استان اصفهان به لحاظ ذخایر آب رو زمینی و زیر زمینی، در بین ۳۱ استان کشور، رتبه بیست و پنجم را داراست. یعنی یک منطقه کم آب است با جمعیت بالا نسبت به بسیاری از استان‌های دیگر ایران. ولی همین استان کم آب در داشتن کارخانجات سنگینی که مصرف آب بالائی دارند، در رتبه سوم در ایران قرار دارد. کارخانجاتی از قبیل فولاد مبارکه و ذوب آهن جزو این مؤسسات تولیدی هستند که دارای صدها کارخانه و کارگاه تولیدی دختر نیز می‌باشند. در عین حال فقط در شهر اصفهان ۲۵ کارخانه بزرگ تولیدی آب‌بر وجود دارد و در حومه و ۴۳۰ شهرک استان واحدهای صنعتی بزرگی تأسیس شده است که هر کدام برای تولید به آب زیاد نیازمندند.

کارخانجاتی مثل فولاد مبارکه، شرکت‌های سهامی خصوصی هستند که سرمایه‌داران اصلی آن‌‌ها تعداد انگشت شماری از دولت مردان و سرمایه‌داران بزرگ‌اند که علاوه بر فروش سهام و چاپیدن مردم از این طریق، کل سود تولید را نیز به جیب می‌زنند. این هنوز تمام ابعاد فاجعه نیست. آب پسمانده‌ی این کارخانجات که کاملاً غیر فنی و غیر مسئولانه  در بستر رودخانه‌ها، چاه‌های عمیق و یا در کناره‌های مناطق کشاورزی ریخته می‌شود، با آب لازم برای کشاورزی، آب آشامیدنی و آب مصرفی خانواده‌ها داخل شده و باعث معضلات غیر قابل جبرانی در حیات مردمان منطقه می‌گردد. انواع و اقسام بیماری‌های عفونی جان همه را تهدید می‌کند و باعث مرگ هزاران نفر گردیده است. پس مانده‌های دیگر به صورت دپوی باز در کنار دهکده‌ها،

شدت مبارزه و قطب بندی‌ جامعه

نقد نظر یک رفیق کارگر

مبارزات میلیون‌ها انسان ستم دیده و استثمار شده، در پائیز ۱۴۰۰ در دو استان کم آب کشور، پس از اعتراضات و تظاهرات کارگران نفت، پتروشیمی و گاز، آغاز شد. اوج نوین و وسعت کم نظیر این مبارزات نه تنها قطب بندی‌ طبقاتی کل جامعه را با وضوح در مقابل ما  آشکار نموده، بلکه اشکال متنوع تظاهرات ایدئولوژیک خرده بورژوازی در جنبش کارگری و کمونیستی را نیز با شفافیتی انکار ناپذیر در مقابل ما قرار داده است.

هنگامی که ده‌ها هزار معترض در بستر زاینده رود شعار می‌دادند «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت»، بسیجی‌های لباس شخصی، جهت ایجاد تفرقه در صفوف تظاهر کنندگان، شعار میدادند «رضا شاه روحت شاد».

این شعار، شعار بورژوازی مرفه در اپوزیسیون ایران است. هر قدر مبارزات مردم رادیکال‌تر و گسترده تر می‌شود، این بورژوازی به بورژوازی حاکم نزدیکتر می‌گردد و راه خیانت و سازش را سریعتر می‌پیماید. بورژوازی حاکم نیز با گستردگی و رادیکالیزه شدن مبارزات زحمتکشان، برای درهم  کوبیندن و انشعاب در آن به این بورژوازی در اپوزیسیون پناه می‌برد و به زیر شعارهای آن می‌خرد.

در واقع مجاهدین که با سلطنت طلبان یک ریشه طبقاتی مشترک دارند، به کنجی خزیده بودند و رژیم شعار سلطنت طلبان را به میان می‌آورد.

نظر یک رفیق کارگر در مورد وضعیت جنبش کارگری بعد از ۵۷

یکی از دست آورد های بورژوازی همگام با فیو دالسیم در بعد کودتای ی ننگین ۲۸ مرداد ۳۲سرکوب شدید جنبش کارگری ایران است در این دوران ما شاهد از میان برداشتن سندیکا ها واتحادیه های کارگری هستیم وبزندان انداختن هزاران فعال کارگری که در رابطه عملی با این سندیکاها واتحادیه ها بودند این وضعیت در مناطق جنوب و عمدتا صنایع نفت وپالایش آن در آبادان .اهواز و امیدیه ؤدر مجموع این مناطق از بسیاری از مناطق دیگر  شدت وحدت بیشتری داشت. 

در اوایل سالهای ۴۰کم کم جنبش کارگری در میان کارگران صنایع گوناگون اوج تازه ای گرفته وعلیرغم وجود تشکل های حزبی اتحادیه های زرد تحت کنترل دولت کم کم بوجود میآیند که البته عناصر پیش رو ی جنبش باز مانده از قبل از سرکوب ۲۸مرداد دراین اتحادیه های زرد تا حدودی فرصت فعالیت مییابند که تا حد معینی در ایجاد محافل فعالین و دست آوردهای از قبیل پاره ای اعتصابات برای افزایش حقوق و پذیرفتن کارگران در بیمه های اجتماعی و گسترش آن موفقیت های چشمگیری بدست میاورند ؤدر عین حال سرکوب جنبش وبخصوص عناصر چپ آن همچنان تا سال ۵۷‌بشدت ادامه دارد ....که ناشی ازاین سیاست ما در اواسط دهه ۴۰شاهد بوجود جنبش چریکی ورشد قابل توجه اشکال دیگری از سازمان های کمونیستی ودستگیری وسرکوب شدید آنها از سوی حاکمیت بورژوازی فیودالی تا حدودی تضعیف شده دوران شاه هستیم که تا پایان حیات آن در ۵۷ ادامه دارد .......آغاز جنبش کارگری .بویژه در صنایع نفت واستخراج و 

تحریف تروتسکیستی رویدادهای تاریخی

نوشته علی رسولی

چند کلامی کوتاه 

مارکسیسم علم مبارزه طبقاتی است وبه مانند هرعلمی نمی تواند جامد باشد . مارکسیسم نه کلام آسمانی بلکه زمینی است ورهنما برای زندگی برروی زمین می باشد وازهمین رو بنابرشرایط پیشرفت جامعه انسانی، تکامل می‌یابد . بورژوازی ازهمان زمان حیات مارکس وانگلس به مخالفت علیه این اندیشه و راهنمای مبارزه طبقاتی پرداخت. فیلسوفان و آکادمیست‌های خود را به قلم فرسائی برضد مارکسیسم گماشت و مارکسیست‌ها را زندانی و اعدام کرد. لیکن توده‌های میلیونی، مارکسیسم را رهنمای مبارزه خود قراردادند و از پای ننشستند. بورژوازی در پی ادامه‌ی سیاست‌های پیشین،  تلاش کرد برخی از سران جنبش مارکسیستی را به خود جلب کند. در این روند برنشتین ها آفریده شدند.  چنین عناصری به مثابه دست دراز شده‌ی بورژاوزی، از درون به تخریب و انشعاب جنبش پرولتری پرداختند و بخش بزرگی از کارگران را به مسلخ سرمایه‌داری کشاندند، سوسیال دموکراسی امروزی زائیده‌ی چنین سیاستی است.  لنین مارکسیسم را درانطباق با شرایط جدید دوران سرمایه‌داری امپریالیستی، رشد وتکامل داد. بر اساس آموزه‌های مارکسیسم – لنینیسم، شوروی سوسیالیستی پدید آمد. کمونیست‌های بزرگی چون مائوتسه دون، هوشی مین و .... با انطباق مارکسیسم – لنینیسم برشرایط کشورخود، بورژازی و فئودالیسم را از اریکه قدرت ساقط کردند و در راه ساختمان سوسیالیسم گام برداشتند. جهانی شدن اندیشه‌های مارکس و انگلس در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، نظر بخش بزرگی از روشنفکران خرده بورژازی را نیز به خود جلب کرد. لیکن بخشی ازاین روشنفکران نه از روی باور استوار به مارکسیسم بلکه با 

         .
           درباره ما           تماس با ما       
 

 

پرولتاریای جهان متحد شوید!

پرولتاریا، زحمتکشان و آزادیخواهان مترقی متحد شوید!

در پیوند با طبقه کارگر بکوشیم!

در سمت پیوند با طبقه کارگر حزب کمونیست ایران را سازمان دهیم!

دغلکاران رخنه کرده در جنبش کمونیستی را افشا و طرد کنیم.