آب، نان، آواز
آب، نان، آواز !
ور فزون تر خواهی از آن
گاه گه پرواز
ور فزون تر خواهی از آن شادی آغاز
ور فزون تر، باز هم خواهی …
بگویم، باز؟
آنچنان بر ما به نان و آب،
اینجا تنگ سالی شد
که کسی در فکر آوازی نخواهد بود
وقتی آوازی نباشد
شوق پروازی نخواهد بود…
شفیعی کدکنی